ყურანი, ურწმუნონი, 109 სურა

ყურანი, ურწმუნონი, 109-ე სურა

,,თქვი: ო, ურწმუნონო,
არ ვემონო იმას, რასაც თქვენ ემონებით;
არც თქვენა ხართ მონანი იმისა, რასაც მე ვემონები;
და არც მე ვარ მონა იმისა, რასაც თქვენ მონებდით;
თქვენ თქვენი სჯული გაქვთ, მე ჩემი სჯული!"

Saturday, July 31, 2010

?:)

არსებობს ისეთი მდგომარეობა, როდესაც ცუდად ხარ და არ იცი , რატომ. ყველას გამოგვიცდია ისევე, როგორც უმიზეზო ბედნიერების შეგრძნება.
თუმცა არსებობს ისეთიც, რომელშიც ახლა ვარ - ნეიტრალური. არც დეპრესიაში და არც ბედნიერებაში!
გადამწყვეტ დროს საჭიროა სადღაც იყო.
საერთოდ რაა საჭირო, ნეტა თუ იცის ვინმემ?!
ან გადამწყვეტი დროა?


ცხელა:)

Monday, July 5, 2010

ცენზურა:) ანუ მახათი მუდამ!

ვიღაცეებს ცენზურა მხოლოდ ,,ძლიერთა ამა სოფლისათა" უფლებად მიაჩნია.
არ დაიჯეროთ!
არსებობს ადამიანები ვისი ტვინში დღესაც ცოცხლობს ის ან მისი სახესხვაობა.
ვერასდროს ვგებულებდი ახალგაზრდას , რატომ უნდა გასჩენოდა სურვილი- ჭკუა ესწავლებინა სხვისთვის.
ვერც თქვენ?
გადახედეთ ბლოგსფეროს და ნახავთ მარგალიტებს.
ბატონებო და ქალბატონებო!
საბატონეებო(:)) და საქალბატონეებო!
გ ა თ ა ვ ი ს უ ფ ლ დ ი თ!
რაც უფრო მრვალფეროვანი იქნება , უფრო კარგია. ისეთებიც გამოვჩნდებით ვისაც ბლოგერობაზე პრეტენზია არ გვაქვს. მაგრამ იმის გამო , რომ თვისუფალი სამყაროს წევრებად წარმოვიდგინეთ თავი გავბდეთ და ერთი - ორჯერ დავპოსტეთ:)
ნუ გეწყინებათ , არ ვეხებით თქვენს ექსკლუზიურ სფეროს!
უბრალოდ მახათი ვნახეთ, დრო გვაქვს და გავერთობით თქვენის ნებართვით.
ნუ დაგვძრახავთ იმიტომ , რომ ვიკიპედიიდან არ ვდებთ პოსტს.
ნურც იმიტომ, რომ საჯაროში ბლოგზე არ ვფიქრობდით.
და ვიდეოპოსტების ნახვა გვიყვარს ვიდრე ატვირთვა.
ვკითხულობთ და ვაფასებთ თქვენ სერიოზულ ბლოგებს, მაგრამ ვიტოვებთ უფლებას ვიყოთ არასერიოზულნი.

(ფარდა)

Friday, July 2, 2010

ბლოგსფერო, ერთიანობა თუ დაპირისპირება

მინდა რაც შეიძლება მოკლედ და ,,სხარტულად" ჩამოვაყალიბო ჩემი აზრი ამ საკითხთან დაკავშირებით:)
აზრი იმ ადამიანისა, მხოლოდ ტექსტის აკრება, რომ ესმის ამ საკითხში:)
ერთადერთი შემთხვევაა, როცა დამწყდა გული იმიტომ, რომ ბევრი ვერ ნახავს:)

ძალიან ცუდია, მაგრამ ამ ვირტუალურმა ,,სფერომ" საუკეთესოდ ასახა თუ რამდენად პროვინციალები ვართ, გულღრძო ხალხი და კრიტიკაც კი ბინძურსაქმედ გვიქცევია!
რა დაერია ეს ვითომ ,,მეგობრები" ერთმანეთს , ვინ აჭარაში წავიდა , ვინ მთაწმინდაზე... მოკლედ კირქილს და ჭორაობას გავს ეს ყველაფერი.
საერთოდ არ ვიცნობ იმ ხალხს ვინც აჭარაში იყო, მაგრამ არ დამძრახოთ თუ ვიტყვი, გაუმარჯოთ თავიანთ საქმეში. ყველა ყველგან ვერ იქნება. ვეცადოდ სხვისი სიხარული გავიგოთ- გავიზიაროთ. რა ჰქნეს ისეთი? რატომ ჰქონდა ზოგიერთს ისეთი განცდა თითქოს ,,საძმოს" უღალატა ვინმემ? ხალხს მიეცა საშუალება და გამოიყენეს! მაგალითი პირველი.
მეორე ამ დღეებში მოხდა და არ დარჩენილა ბლოგერი მის შესახებ არ დაეწერა.
სოც. მედიის დღე მთაწმინდაზე.
ეს იმდენად ახალია გემახსოვრებათ, თუ რამდენად გახდა მითქმა-მოთქმის საბაბი.
მაგრამ ასე მგონია, რომ წყენა იმის გამო , რომ ვიღაცამ ვერ შეგამჩნია და ვიღაცას მეგობარი ყავს და მიესალმა, ეს უბრალოდ საღ აზროვნების უნარს ცდდება და საწყენია ასე, ახალგაზრდები ,რომ იქცევიან.
ჩემი მოკრძალებული თხოვნა იქნება, როგორც მკითხველისა, პირადი ამბიციები გვერდით გადადოთ, იყოთ გახსნილები , საინტერესო თემებზე წეროთ. პირადი ანგარიშები, პირველია რაც თვალში ხვდება მკითხველს, როცა კითხვას იწყებს.
ტყუილად ვწერ ასე გამოდის, იმიტომ ის ნახავს ვისაც არ ეხებოდა;)

კრიტიკასაც გააჩნია, გულით იყო დაწერილი ანინას პოსტი. შენიშვნებით და მითითებით, ალბათ იმიტომ , რომ ავტორი რეალიზებულია.
ვისაც არ შეგიძლიათ წერა და ვისაც სხვისი დაწერილის დაფასება ვერ გისწავლიათ, თავი ანებეთ ამ საქმეს.
ეს სამსახური არაა, რაც არ გინდა აკეთო.
ასე, რომ ,,გიყვარდეთ ხალხო ერთმანეთი!"

და კიდევ თუ სასწაული მოხდა და ამ პოსტს გადაავლეთ თვალი არ დაიზაროთ და პირზე ღიმილით(გამიხარდება) ამიხსენით რაა RSS. წინასწარ გმადლობთ.