ყურანი, ურწმუნონი, 109 სურა

ყურანი, ურწმუნონი, 109-ე სურა

,,თქვი: ო, ურწმუნონო,
არ ვემონო იმას, რასაც თქვენ ემონებით;
არც თქვენა ხართ მონანი იმისა, რასაც მე ვემონები;
და არც მე ვარ მონა იმისა, რასაც თქვენ მონებდით;
თქვენ თქვენი სჯული გაქვთ, მე ჩემი სჯული!"

Thursday, September 16, 2010

თამაში

პირველი გამოცდილება.

ბავშვობის მოგონებები, თუმცა ამ თამაშზე არ მოგახსენებთ (ქალ)ბატონებო.

რა არის თამაში?

ადამიანობის თამაში შესაძლებელია? თუ ადამიანობა უკვე როლია?

ვხვდები ცუღლუტებო , ჩაგეღიმათ:)

ჩემი ,,სამეგობრო" სავსეა ლოგია, სოფია, მცოდნეთი დასრულებული პროფესიების ინდივიდებით.

ვინც კითხულობთ და გეღიმებათ (გნებავთ - გეცინებათ) მესმის თქვენი!

ცხოვრება, რომ თამაშია, რაც უნდა დიდს ან უდიდესს ეთქვა ეს, უკვე გაცვდა და მისი გამეორება ტონად არ ჩამეთვლება:)

ერთი შეხედვით მარტივ კითხვას - რატომ? ასევე მარტივი და გენიალური პასუხი აქვს - იმიტომ!

ვაღიარებ:

ვთამაშობ, როცა ამას ვწერ(ვკრებ).

მინდა დავამტკიცო ის, რისი მტკიცებაც არასდროს უნდა სცადო.

ის , რომ ადამიანი ხარ!:)

და თუ მაიმუნი გეგონეთ, ძაღლი ან კატა(ამათ არაფერს ვერჩი).

გეტყვით თქვენ - მკიდია!!!

უფრო სწორად ჯერ ვერ მკიდია, მაგრამ მინდა მეკიდოს!

სურვილი ნახევარი საქმეაო - გამიგონია;)

ასეთი თამაში გაწყობთ?!