ყურანი, ურწმუნონი, 109 სურა

ყურანი, ურწმუნონი, 109-ე სურა

,,თქვი: ო, ურწმუნონო,
არ ვემონო იმას, რასაც თქვენ ემონებით;
არც თქვენა ხართ მონანი იმისა, რასაც მე ვემონები;
და არც მე ვარ მონა იმისა, რასაც თქვენ მონებდით;
თქვენ თქვენი სჯული გაქვთ, მე ჩემი სჯული!"

Saturday, November 20, 2010

როდესაც... (2)

როდესაც შენს ნახევარს უჭირს და სიტყვები ვერ მოგინახავს.
უყურებ უაზრო თვალებით ეკრანს და არ იცი რა აკრიბო, მის წერილს პასუხად გრძნობას ვერ გაატან, ემოციას, რომელიც მიახვედრებდა, რომ შენც გტკივა .
გულწრფელობა მიჭირს,
ყოველთვის , როდესაც ყველაზე მეტად მჭირდება.
ვმარცხდები.
თავს ვერაფერს ვუხერხებ, სიტყვები ქრებიან, იმალებიან და მდუმარე ვრჩები.
ვიცი,
ვიცი მეგობარო, რომ ასეთ დროს ჩემი თანაგრძნობა გინდა, მაგრამ მე უაზრობას გწერ მხოლოდ იმიტომ , რომ უნდა დავაბრუნო წერილი.
რომ შეგახედა ჩემთვის (სკაიპს არ ვგულისხმობ:)) მიხვდებოდი.
მაპატიე, რომ ასეთი ვარ.
მაპატიე, რომ შენთან არ ვარ!



Friday, November 5, 2010

როდესაც გეწერინება!

ერთმა ადამიანმა, რომელიც მნიშვნელოვანია ჩემთვის (მრავალი გაგებით) და რომელსაც ვაფასებ, დღეს მომწერა -
,,იქნებ სიდებილეა, მაგრამ როდესაც მეწერინება ვწერ!"
ფრაზა არც ისე მწყობრი და არც გენიალურია, ვიცი ავტორს არ აქვს არც ერთზე პრეტენზია , გულწრფელია და ეს მნიშვნელოვანია.
ყველაფერზე მნიშვნელოვანი ჩემთვის.
ჩემო მეგობარო, როდის გვეწერინება ჩვენ?!
მე და შენ?
მაშინ, როდესაც ვგრძნობთ სადღაც გავიჭედეთ. ვდგავართ და გარდა წერტილისა რაზედაც ვდგავართ არაფერია ირგვლივ!
როდესაც ვსუნთქავთ და ესაა არსებობის ნიშანი მხოლოდ.
როდესაც გრძნობას , რომელიც ორივეს ძალიან გვიყვარს , ძიება ჭირდება.
მე შენი მესმის.
იმიტომ, რომ დღეს მეც მეწერინება.
და ეს სიტყვები, მხოლოდ ამის გამო დავწერე.

გეთანხმები სიდებილეა!